Vandaag waren we weer vroeg wakker. Zoals eigenlijk elke ochtend. Maar we gaan dan ook redelijk vroeg slapen. Elk motel of hotel waar we verblijven ligt namelijk ergens in the middle of nowhere… Er is weinig te doen. Maar we zijn elke avond ook gewoon moe van alle avonturen, het rijden en alle indrukken. Net kleine kinderen hè.
Trouwens, we hebben alweer wat grappige dingen meegemaakt. De eerste nacht in Denver werden we allebei behoorlijk geschrokken wakker om precies 0.00 uur. Keiharde muziek galmde door de kamer… De vorige bewoner had blijkbaar de wekker gezet op dit tijdstip, met de radio op maximaal volume. Dat was dus even schrikken… en daarna vooral lachen.
Afgelopen nacht moest ik, Fabian, naar het toilet. Ik ging in het donker op zoek naar de badkamerdeur. Als je elke nacht ergens anders slaapt is dat best lastig. Uiteindelijk stond ik bij de deur… Op slot??? Dan sta je toch even raar te kijken, want ik wist zeker dat Bart nog gewoon in bed lag. Dus ik hem maar wakker gemaakt. Samen gekeken of het echt de badkamerdeur was en niet per ongeluk de deur naar de gang… Nee, dat klopte. Bleek dus op onverklaarbare wijze dat de deur vanzelf in het slot was gevallen. Uiteindelijk kregen we hem gelukkig weer open.
Maar goed… Vandaag weer een prachtige rit gemaakt. Na een bakje Starbucks koffie zijn we richting Mount Rushmore gereden… bekend van de uitgehakte presidentshoofden van… Ja, wie waren het ook alweer Bart? Washington, Lincoln, Jefferson & Roosevelt. Heel indrukwekkend om in het echt te zien.
Helaas hadden we nog niet ontbeten. Je komt hier soms echt tientallen kilometers lang helemaal niets tegen waar je iets kunt eten of drinken. Dus dat werd een ontbijt van hotdogs met cola… Daarna hebben we een mooie wandeling gemaakt door het park, met uitzicht op de enorme hoofden.
Het was hier lekker warm, zo’n 32 graden. Daarna zijn we doorgereden naar Crazy Horse geweest… Tja… het moet niet gekker worden. Crazy Horse moet uiteindelijk een gigantisch beeldhouwwerk worden dat uit een complete berg wordt gehakt. Crazy Horse was een oude indiaan die zijn land verloor. Uit eerbetoon is iemand ooit begonnen met het uithakken van deze indiaan op een paard. Het ziet er nu zo uit:
En zo moet het uiteindelijk worden:
Ze zijn hier inmiddels al ruim 60 jaar mee bezig, dus dat duurt nog wel even. Leuk om te zien, maar ik zou er persoonlijk niet speciaal voor omrijden.
Daarna hebben we nog zo’n 250 kilometer gereden richting onze volgende slaapplek… Weer een kansloos hotel. Maar de route was echt supermooi. Je moet het eigenlijk zelf ervaren, want een foto geeft nooit helemaal weer hoe het hier echt is. Al geeft het wel een indruk. Ja… ik moet trouwens nog even de ramen wassen.
Gelukkig hebben we weer een slaapplek. Dit keer in Buffalo, Wyoming. Nu geen treinen op de achtergrond, maar een autowascentrale. Waar het net lijkt alsof Edwin Evers de gehoortest aan het doen is. Elke keer als iemand de wasstraat wil bedienen, komt er een compleet orkest aan piepjes uit de automaat.
Nog iets leuks… Naast de autowascentrale kun je hier ook meteen je hond achterlaten. Een speciale wascabine voor je hond of poes. Want die kunnen natuurlijk ook stinken…
Vanavond maar eens bij Pizza Hut geweest. Soms lijkt alles in de VS beter dan in Nederland. Ook hier weer… Meer keuze en het smaakt allemaal net iets lekkerder…
Oké, Bart is CSI aan het kijken dus ik ga maar even lezen… Morgen meer! Dan zijn we in Yellowstone Park. De rit daarheen gaat door de Rocky Mountains. Belooft weer mooi te worden dus…
Tot morgen!
